குளிர் காலமான ஒரு நாள், ஒரு சிறிய கிராமத்தில் இருந்த பள்ளியில் மாணவர்கள் அனைவரும் நெருப்பைக் கொண்டு தங்களை கதகதப்பாக வைத்துக்கொள்ள முயன்றனர். அந்த நேரத்தில், ஒரு சிறுவன் தவறுதலாக நெருப்பிற்கு அருகில் சென்றபோது ஒரு விபத்து ஏற்பட்டது. அவனது கால்களில் கடுமையான காயம் ஏற்பட்டது.
அவன் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்தான். ஒரு நாள், மருத்துவர் அவனது தாயிடம், "அவனுடைய கால்கள் மிகவும் பலவீனமாகிவிட்டன. இனி அவனால் பழையபடி ஓடவோ அல்லது வேகமாக நடக்கவோ முடியாது," என்று கவலையுடன் சொன்னார். இதைக் கேட்ட அந்தச் சிறுவன், தன் இதயம் உடைந்து போனது போல் உணர்ந்தான். ஆனால், அவன் உடனே சோர்ந்து போகவில்லை.
மருத்துவமனையிலிருந்து வீடு திரும்பியதும், அவனது அம்மா அவனைச் சக்கர நாற்காலியில் வைத்துத் தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். அந்தத் தோட்டத்தின் மென்மையான புற்கள் மற்றும் பூக்கள் அவனுக்குப் புதிய நம்பிக்கையைத் தந்தன. அவன் ஒவ்வொரு நாளும் விடாமுயற்சியுடன் சிறு சிறு படிகளை எடுத்து வைக்கத் தொடங்கினான். வலி இருந்தாலும், அவன் தன் இலக்கை மறக்கவில்லை.
பல வருட கடின உழைப்பிற்குப் பிறகு, ஒரு நாள் அந்தச் சிறுவன் ஒரு பெரிய விளையாட்டுப் போட்டியில் கலந்து கொண்டான். அன்று அவன் வெறும் ஓட்டப்பந்தய வீரனாக மட்டும் இல்லை; தன் தன்னம்பிக்கையின் அடையாளமாகத் திகழ்ந்தான். இறுதியில், அவன் உலக அளவில் முதலிடம் பிடித்தான். ஒரு காலத்தில் நடக்கவே முடியாது என்று சொல்லப்பட்டவன், இன்று உலகமே வியக்கும் வெற்றியாளனாக மாறினான்.
பாடம்
தன்னம்பிக்கையும் விடாமுயற்சியும் இருந்தால் எந்தத் தடையும் நம்மைத் தடுக்க முடியாது.
