நீலமலைக் காடு எப்போதும் பசுமையாகவும், நீர்நிலைகளால் நிறைந்தும் காணப்பட்டது. அங்குள்ள பெரிய விலங்குகள் தங்களுக்குத் தேவையான தண்ணீரைத் தாராளமாகப் பெற்று வாழ்ந்து வந்தன. ஒருமுறை, பக்கத்துத் தார் காட்டில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. அங்கு வாழ்ந்த தவளைக் கூட்டத்திற்குத் தண்ணீர் இல்லாமல் உயிர்வாழத் தவித்தது.
தண்ணீரைத் தேடி அந்தத் தவளைக் கூட்டம் நீலமலைக் காட்டுக்குள் நுழைந்தது. அங்கிருந்த மான்களும் குரங்குகளும் தவளைகளைப் பார்த்ததும், "நீங்கள் பார்ப்பதற்குச் சொரசொரப்பாகவும், விசித்திரமாகவும் இருக்கிறீர்கள். எங்களின் சுத்தமான நீர்நிலைகளைத் தொடாதீர்கள்!" என்று கோபமாகக் கத்தின.
பாடம்
மற்றவர்களைத் தாழ்வாக நினைக்காமல், அனைவரையும் மதித்து நடத்த வேண்டும்; உழைப்பும் ஒற்றுமையும் எதையும் மாற்றும்.
