ஒரு அடர்ந்த காட்டின் நடுவே, இரண்டு நெருங்கிய நண்பர்கள் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ஒருவன் புத்திசாலி கபிலன், மற்றொருவன் வேகமான விமல். அவர்கள் ஒரு பெரிய மலையைத் தாண்டி புதிய கிராமத்திற்குச் செல்லத் திட்டமிட்டிருந்தார்கள்.
பயணத்தின் போது, அவர்கள் ஒரு சிறிய நீரோடையைச் சந்தித்தார்கள். அந்த நீரோடை ஆழமானது அல்ல, ஆனால் அதன் ஓட்டம் சற்று வேகமாக இருந்தது. கபிலன் எதையும் யோசிக்காமல், மெதுவாக நீரோடையில் இறங்கி, தண்ணீரில் நடந்து மறுபுறம் சென்றான். அவனது ஆடைகள் நனைந்தன, ஆனால் அவன் பாதுகாப்பாகத் தரை தொட்டான்.
இதைப் பார்த்த விமல், "கபிலா, நீ ஏன் இவ்வளவு மெதுவாகச் செல்கிறாய்? இதோ பார், நான் எப்படிச் செய்கிறேன் என்று!" என்று சத்தமாகச் சொன்னான். விமல் தனது வேகத்தைக் காட்ட விரும்பினான். அவன் ஆற்றின் கரையில் நின்று, ஆற்றின் அகலத்தை அளவிட்டான். அவன் ஆற்றைத் தாண்ட மிகத் தூரம் ஓட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான்.
விமல் ஆற்றின் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனைக்குத் தாவத் தயாராக ஓடினான். ஆனால், அவன் ஓடிய தூரம் போதுமானதாக இல்லை. அவன் ஆற்றின் நடுவே வந்து தடுமாறினான். அதிர்ஷ்டவசமாக, ஒரு பெரிய பாறையின் மீது குதித்துத் தப்பினான், ஆனால் அவன் உடம்பெல்லாம் சேறும் சகதியுமாக மாறியது. மிகுந்த சிரமத்துடன் அவன் மறுபுறம் சென்றான்.
மறுபுறம் சென்றதும், விமல் பெருமையாகச் சொன்னான், "பார்த்தாயா கபிலா! நான் எப்படித் தாவிக் குதித்தேன்? நீயும் நானும் வெவ்வேறு முறைகளைப் பயன்படுத்துகிறோம்!"
கபிலன் மென்மையாகப் புன்னகைத்துவிட்டுச் சொன்னான், "விமல், உன் வேகம் ஆச்சரியமானதுதான். ஆனால், நீ அந்தத் தாவலைச் செய்யத் தயாராகும் முன்பே, நீ ஏற்கனவே செய்த தவறைச் சரிசெய்யப் பல அடிகள் பின்னோக்கி ஓடினாய். ஒரு செயலைச் சரியாகத் தொடங்குவதற்கு முன், சரியான பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பதே உண்மையான வெற்றி. சாகசம் செய்யத் துடிப்பது முக்கியமல்ல, சரியான திட்டத்துடன் செயல்படுவதுதான் முக்கியம்."
விமல் தனது தவறை உணர்ந்து தலைகுனிந்தான். அடுத்த முறை எதையும் செய்வதற்கு முன் நிதானமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
பாடம்
வெற்றியைக் காட்டத் துடிப்பதை விட, சரியான திட்டத்துடன் செயல்படுவதே சிறந்தது.
