ஒரு காலத்தில், பசுமையான நீலமலைக் காட்டைத் தாராளமான குணமும் வீரமும் கொண்ட சிங்கம் ஒன்று ஆண்டு வந்தது. அந்தச் சிங்கத்தின் ஆட்சியில் காட்டில் அமைதியும் ஒற்றுமையும் நிலவி வந்தது. சிறிய விலங்குகள் கூட அச்சமின்றித் திரிந்து விளையாடின. ஆனால், காலப்போக்கில் அந்தச் சிங்கத்திற்கு வயதாகிவிட்டது. அதன் கால்கள் முன்போல வேகமாக ஓடவில்லை, அதன் குரலில் இருந்த கம்பீரம் மெல்லக் குறையத் தொடங்கியது.
இதை ஒரு தந்திரமான நரி கவனித்தது. அந்த நரி மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் அது மற்றவர்களை ஏமாற்றித் தன் சுயலாபத்திற்காகச் செயல்படும் குணம் கொண்டது. நரி மற்ற விலங்குகளைத் திரட்டி, "நமது ராஜா இப்போது பலவீனமாகிவிட்டார். காட்டைப் பாதுகாக்கும் வலிமை அவரிடம் இல்லை. நாம் ஒரு புத்திசாலி அரசனைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்" என்று வதந்தி பரப்பியது. விலங்குகள் நரியின் பேச்சில் மயங்கி, வலிமையை விடத் தந்திரமே முக்கியம் என்று நினைத்து, நரியையே தற்காலிகத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தன.
சிங்கம் இதைக் கேட்டு வருத்தப்பட்டது. ஆனால், விலங்குகள் எடுத்த முடிவை அது எதிர்க்கவில்லை. சில நாட்களுக்குப் பிறகு, காட்டில் ஒரு பெரிய குழப்பம் ஏற்பட்டது. இரண்டு பெரிய விலங்கு கூட்டங்கள், ஓநாய்களும் கரடிகளும், ஒரு நீர்நிலையைக் கைப்பற்றுவதற்காகக் கடும் சண்டையிட்டுக் கொண்டன. காடு முழுவதும் சத்தமும் பயமும் பரவியது.
விலங்குகள் உதவி கேட்டு நரியிடம் சென்றன. நரி மிகவும் நம்பிக்கையுடன் ஓநாய்களிடம் சென்று, "சண்டையிடுவதை நிறுத்துங்கள்!" என்று கத்தியது. ஆனால், கோபத்தில் இருந்த ஓநாய்கள் நரியின் பேச்சைக் கேட்கவில்லை; மாறாக, நரியைத் துரத்திவிட்டன. பிறகு நரி கரடிகளிடம் சென்றது, அங்கேயும் நரிக்குக் கண்டனமும் அடிதடியும் தான் மிஞ்சியது. நரிக்கு அப்போதுதான் புரிந்தது, வெறும் பேச்சும் தந்திரமும் மட்டும் ஒரு காட்டை ஆளப் போதாது, அதற்குத் தேவையான வலிமையும் அதிகாரமும் அவசியம் என்று.
நரி பயந்துபோய் விலங்குகளிடம் மன்னிப்பு கேட்டது. விலங்குகள் மீண்டும் பழைய சிங்கத்திடம் சென்று முறையிட்டன. சிங்கம் தன் தவறை உணர்ந்து, "வலிமையும் அறிவும் இணைந்தே இருக்க வேண்டும்" என்று கூறியது. உடனே, பக்கத்து மலையில் இருந்த தன் இளைய சகோதரனை உதவிக்கு அழைத்தது. இளைய சிங்கம் கம்பீரமாக வந்து, ஓநாய்களிடமும் கரடிகளிடமும் சென்று தனது கர்ஜனையால் சண்டையை நிறுத்தியது. விலங்குகள் மீண்டும் அமைதியானன. அனைவரும் புதிய அரசனைப் போற்றியதுடன், பழைய சிங்கத்தின் அனுபவத்தையும் மதித்தனர்.
பாடம்
அதிகாரத்திற்குத் தந்திரம் மட்டும் போதாது, வலிமையும் பொறுப்பும் அவசியம்.