அன்பின் ஒளி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனது நண்பன் மாறன் எப்போதும் மற்றவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசுவதிலும், பொய் சொல்வதிலும் மகிழ்ச்சி காண்பான். ஒருநாள், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. மாறன், கதிரின் விலை உயர்ந்த ஒரு பொம்மையை எடுத்து மறைத்து வைத்துவிட்டு, அதை கதிர் தான் தொலைத்துவிட்டதாகப் பொய் சொன்னான். கதிர் மிகவும் வருத்தப்பட்டான். ஆனால், கதிர் எப்போதும் இறைவனின் நற்பண்புகளைப் பற்றியும், உண்மையை மட்டுமே நினைத்துக்கொண்டிருப்பான். அவன் கோபப்படாமல், 'கடவுள் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்' என்று அமைதியாக இருந்தான். அடுத்த நாள், மாறன் விளையாடும்போது தெரியாமல் அந்தப் பொம்மையை கீழே போட்டுவிட்டான். அப்போது அங்கிருந்த மற்றவர்கள் அந்தப் பொம்மையைக் கண்டு, மாறன் தான் அதை வைத்திருந்ததை அறிந்து கொண்டனர். மாறன் தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டான். கதிர் அவனை மன்னித்துத் தழுவிக்கொண்டான். கதிரின் மனதில் இருந்த தூய்மையான எண்ணமும், இறைவனின் மீதான நம்பிக்கையும் அவனை எந்தத் தீய செயலிலிருந்தும் விலக்கி வைத்திருந்தது.