ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தையல் கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். அவனது தாத்தா ஒரு சிறந்த தையல்காரர். ஒருமுறை, கிராமத்துத் திருவிழாவிற்குத் தேவையான வண்ணமயமான பட்டுத் துணிகளைத் தைக்கும் வேலை அவனது தாத்தாவிடம் வந்தது. ஆனால், தாத்தாவுக்கு வயதாகிவிட்டதால், மிக நுணுக்கமான வேலைகளைச் செய்வது கடினமாக இருந்தது.
அப்போது கவினின் நண்பன் ரவி வந்தான். 'கவின், இந்த வேலையை ஏன் செய்கிறாய்? இது மிகவும் கடினமானது, தோல்வி அடைந்துவிடுவாய்!' என்று கேலியாகச் சொன்னான். ரவி எப்போதும் எளிதான வேலைகளை மட்டுமே செய்ய விரும்புவான். ஆனால் கவின் விடவில்லை. அவன் தன் தாத்தாவிற்கு உதவியாக, மிக மெல்லிய நூலால், மிகவும் சிக்கலான வேலைப்பாடுகளைத் தைக்கத் தொடங்கினான். பலமுறை நூல் அறுந்து போனது, கண்கள் சோர்வடைந்தன, ஆனால் கவின் பின்வாங்கவில்லை.
சில நாட்களில், அந்தப் பட்டுத் துணிகள் மிக அழகாகத் தயாராகின. கிராம மக்கள் அனைவரும் கவினின் திறமையைப் பார்த்து வியந்தார்கள். ரவி தலைகுனிந்து நின்றான். கவின் கடினமான ஒரு காரியத்தை முடித்திருந்தான். அந்தத் தருணத்தில், கவின் வெறும் சிறுவன் மட்டுமல்ல, ஒரு பெரிய மனமும் திறமையும் கொண்ட சிறந்த மனிதனாகத் தெரிந்தான்.
