ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற விவசாயி தன் மனைவி நிலா மற்றும் சிறுவன் கவின் ஆகியோருடன் வாழ்ந்து வந்தான். மாறன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் ஒருமுறை அவன் ஒரு பெரிய சோதனையைச் சந்தித்தான். ஒரு நாள், மாறன் தனது வயலில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு வழிப்போக்கன் களைப்புடன் அவன் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றான். அதே நேரத்தில், மாறனின் வயதான தந்தை உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருப்பதை நிலா கவனித்தாள். மேலும், அந்த வாரத்தின் முக்கியமான திருவிழாவிற்காக அவன் கடவுளுக்குச் செய்ய வேண்டிய வழிபாடுகளையும், தனது குடும்பத்தின் நலனையும் சரியாகப் பேண வேண்டிய பொறுப்பும் அவன் மேல் இருந்தது.
மாறன் குழப்பமடைந்தான். 'முதலில் யாருக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது?' என்று நினைத்தான். ஆனால், அவன் ஒரு நிமிடம் யோசித்தான். அவன் முதலில் தன் தந்தையை கவனித்துக் கொண்டான், பிறகு அந்த வழிப்போக்கரை வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று உணவளித்தான். நிலாவுடன் சேர்ந்து கடவுளுக்குத் தேவையான காணிக்கைகளைத் தயாரித்தான். கவின் தனது உறவினர்களுக்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்யத் தன் தந்தைக்குத் துணையாக இருந்தான். மாறன் உணர்ந்தான், ஒரு மனிதன் தன் முன்னோர்களை மதிப்பதிலும், கடவுளை வணங்குவதிலும், விருந்தினரை உபசரிப்பதிலும், உறவினர்களைக் காப்பதிலும், தன் உடலையும் மனதையும் ஆரோக்கியமாக வைத்திருப்பதிலும் தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருக்கிறது என்று.
அன்று இரவு, அந்தத் திருப்தியான மனநிலையுடன் அவன் குடும்பத்துடன் அமர்ந்து உணவு உண்டான். அவன் செய்த அந்த ஐந்து கடமைகளும் அவனது இல்லத்தை ஒரு சொர்க்கமாக மாற்றியிருந்தன.
