அன்பின் இல்லறம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். கதிர் ஒரு கடின உழைப்பாளி, நிலா மிகவும் அன்பானவள். அவர்கள் இருவரும் ஒரு சிறிய வீட்டைச் சுற்றியே தங்கள் உலகத்தைக் கொண்டிருந்தனர். ஒருமுறை, கிராமத்தில் இருந்த மற்றவர்கள், 'கதிர் ஏன் எப்போதும் தன் வேலையை மட்டும் பார்க்கிறான்? நிலா ஏன் வெளியே வந்து மற்றவர்களுடன் பேசவில்லை?' என்று கிசுகிசுத்தனர். இதைக் கேட்ட நிலா சற்று வருத்தமடைந்தாள். ஆனால், கதிர் அவளிடம் மென்மையாகச் சொன்னான், 'நிலா, நாம் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் உண்மையாக இருந்து, மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாமல், நம் கடமைகளைச் சரியாகச் செய்தாலே போதும். நம் வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்குத் தொந்தரவாகவோ அல்லது அவமானமாகவோ இல்லையென்றால், அதுவே மிகப்பெரிய அறம்.' நிலாவின் வருத்தம் மறைந்தது. அவர்கள் இருவரும் மற்றவர்களுக்குத் தேவையான உதவியைச் செய்யத் தொடங்கினர், ஆனால் தங்கள் இல்லற ஒழுக்கத்தையும் அன்பையும் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. காலப்போக்கில், அவர்களின் நேர்மையையும் அன்பையும் கண்டு கிராமமே அவர்களைப் போற்றத் தொடங்கியது. அவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக மாறியது.