ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தோட்டக்கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு நாள், அவன் தனது தோட்டத்தில் ஒரு சிறிய செடியை நட்டான். அந்தச் செடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவதிலும், அது வளர்வதைப் பார்ப்பதிலும் கதிர் மிகுந்த அன்பு காட்டினான். அந்தச் செடிக்குத் தேவையான அன்பும் அக்கறையும் கிடைத்தவுடன், அது மிக வேகமாக வளரத் தொடங்கியது.
அதே கிராமத்தில் மாறன் என்ற மற்றொரு சிறுவன் இருந்தான். கதிர் தனது செடியைப் பராமரிப்பதைப் பார்த்த மாறன், அவனது ஆர்வத்தைக் கண்டு வியந்தான். கதிரின் அந்த அன்பான குணத்தைப் பார்த்த மாறனுக்கு, அவனோடு சேர்ந்து விளையாடவும், அவனது தோட்டத்திற்கு உதவவும் ஆசை வந்தது. கதிரும் மாறனை அன்புடன் வரவேற்றான்.
மெல்ல மெல்ல, அந்தச் செடி வளர்ந்து ஒரு பெரிய பூச்செடியாக மாறியது. அந்தப் பூக்களின் அழகைப் போலவே, கதிரும் மாறனும் சிறந்த நண்பர்களாக மாறினார்கள். கதிரின் செடியின் மீது இருந்த அன்பே, மாறன் அவனோடு நட்பு கொள்ளும் ஆர்வத்தை உண்டாக்கியது. அந்த ஆர்வமே, இன்று அவர்கள் பிரிக்க முடியாத ஆழமான நட்பாக மாறியிருக்கிறது. அன்பே நட்பின் தொடக்கம்.
