இனிமையான சொற்களின் சுவை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் தன் தந்தை சோமுடன் வசித்து வந்தான். சோமு ஒரு பழ வியாபாரி. ஒரு நாள், சோமுவின் கடைக்கு ஒரு வயதான பாட்டி வந்தார். அவர் ஒரு சிறிய ஆப்பிளை வாங்க விரும்பினார். கதிர் அந்த ஆப்பிளைக் காட்டியபோது, 'பாட்டி, இந்த ஆப்பிள் ரொம்ப பழையது, இதை வாங்காதே!' என்று சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டான். பாட்டி வருத்தத்துடன் அங்கிருந்து சென்றார். இதைப் பார்த்த சோமு, கதிரை அழைத்துக்கொண்டு ஒரு மாந்தோட்டத்திற்குச் சென்றார். அங்கே பழுத்த, இனிப்பான மாம்பழங்கள் மரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. சோமு சொன்னார், 'கதிர், கசப்பான சொற்களைப் பேசுவது எப்படி காய்ந்த பழத்தைச் சாப்பிடுவது போன்றோ? நம்மிடம் இனிமையான வார்த்தைகள் இருக்கும்போது, தேவையில்லாமல் கசப்பான வார்த்தைகளைப் பேசக்கூடாது.' கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். அடுத்த நாள், அதே பாட்டி கடைக்கு வந்தபோது, கதிர் புன்னகையுடன், 'பாட்டி, இந்த ஆப்பிள் மிகவும் இனிப்பானது, இதையே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்!' என்று அன்பாகச் சொன்னான். பாட்டியின் முகத்தில் மலர்ந்த புன்னகை கதிரிற்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.