ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு மற்றும் ரவி என்று இரண்டு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். சோமு மிகவும் இரக்கமுள்ளவர்; ஏழைகளுக்கு உதவுவார், எப்போதும் நேர்மையாக இருப்பார். ரவி பணக்காரர், ஆனால் அவர் மிகவும் சுயநலமானவர். ஒருமுறை கிராமத்தில் பெரிய வெள்ளம் வந்தது. சோமு தனது வீட்டை விட, அக்கம் பக்கத்தினர் மற்றும் விலங்குகளுக்குத் தேவையான உணவையும் பாதுகாப்பையும் முன்னுரிமையாகக் கொடுத்தார். ரவி மட்டும் தனது செல்வத்தைப் பாதுகாப்பதிலேயே குறியாக இருந்தார்.
பல ஆண்டுகள் கடந்தன. சோமு இப்போது வயதானவர். அவரது மகன் கவின், தனது தந்தையைப் போலவே அன்பானவன் மற்றும் ஊர் மக்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன். ஊரே கவினைப் போற்றும். மறுபுறம், ரவியின் மகன் விமல், தனது தந்தையைப் போலவே பேராசை பிடித்தவனாகவும், மற்றவர்களை ஏமாற்றுபவனாகவும் வளர்ந்தான். ரவி தனது செல்வத்தோடு வாழ்ந்தாலும், அவனது மகன் செய்யும் செயல்களால் ஊர் மக்கள் அவரிடமிருந்து விலகிச் சென்றனர்.
ஒரு நாள் கிராமத்தின் பஞ்சாயத்தில், சோமுவின் நற்பண்புகளையும் கவினின் நற்பண்புகளையும் பார்த்து ஊர் பெரியவர் சொன்னார், 'ஒரு மனிதன் எவ்வளவு பெரியவர் என்பதை அவனது சொத்துக்கள் சொல்லாது, அவன் விட்டுச் செல்லும் அடுத்த தலைமுறைதான் சொல்லும்.'
