நீதியின் நிழலில் நிம்மதி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு தச்சன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் திறமையானவன், ஆனால் அவனிடம் பெரிய மாளிகையோ அல்லது நிறைய தங்கமோ இல்லை. மாறன் எப்போதும் நேர்மையாகவும், யாருக்கும் அநீதி இழைக்காதபடியும் வாழ்ந்து வந்தான். ஒருமுறை, அந்த ஊரின் மிகப்பெரிய செல்வந்தர் ராஜசேகர், மாறனிடம் ஒரு பெரிய வேலை கொடுத்தார். ஒரு அழகான மரத்தாலான மேஜையைச் செய்ய வேண்டும் என்பதுதான் அந்த வேலை. வேலை முடிந்து மாறன் மேஜையைத் தந்தபோது, ராஜசேகர் அவனது வேலையில் ஒரு சிறிய குறையைச் சொல்லி, கொடுக்க வேண்டிய பணத்தில் பாதியைத் தராமல் பிடுங்கிக்கொண்டார். மாறனுக்கு வருத்தம் ஏற்பட்டது, ஆனால் அவன் கோபப்படவில்லை. மாறன் தன் வேலையைச் சரியாகவே செய்தான், தன் நேர்மையை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. சில காலத்திற்குப் பிறகு, ராஜசேகர் ஒரு பெரிய சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டார். அவர் செய்த சில தவறான வணிகங்களால் அவர் கௌரவம் குறைந்தது. அப்போது ஊர் மக்கள் அனைவரும் மாறனைப் பார்த்துப் பேசினார்கள். 'பணம் இல்லாவிட்டாலும் மாறன் ஒரு உயர்ந்த மனிதன், அவன் எப்போதும் உண்மையாகவே இருக்கிறான்' என்று புகழ்ந்தனர். ராஜசேகர் தன் தவறை உணர்ந்தார். மாறனின் எளிமையான வாழ்க்கையைப் பார்த்துப் பலர் அவனை ஏழையென்று நினைத்திருக்கலாம், ஆனால் அவன் நேர்மையால் உயர்ந்தவன் என்பதை உலகம் உணர்ந்தது. மாறன் தன் நேர்மையால் நிம்மதியாகவும், பெருமையாகவும் வாழ்ந்து வந்தான்.