அன்பின் நிழலும் பண்பின் ஒளியும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன். மாறன் திறமையானவன் தான், ஆனால் அவனுக்கு மற்றவர்கள் முன்னேறுவதைப் பார்த்தால் பொறாமை ஏற்படும். ஒருமுறை கிராமத்துத் திருவிழாவில் ஒரு பெரிய ஓவியப் போட்டி நடந்தது. கதிர் தன் ஓவியத்தை முழு மனதுடன் வரைந்தான். மாறன் மிக அழகாக வரைந்தான், ஆனால் கதிரின் ஓவியத்தைப் பார்த்ததும் அவனுக்குள் ஒரு எரிச்சல் ஏற்பட்டது. 'கதிர் ஏன் இவ்வளவு அழகாக வரைகிறான்? அவனுக்குத்தான் எல்லாரும் கைதட்டுவார்களோ?' என்று அவன் நினைத்தான். போட்டியில் கதிர் வெற்றி பெற்றான். மாறன் கோபமடைந்து, கதிரின் ஓவியத்தை மற்றவர்களிடம் குறை சொல்லத் தொடங்கினான். இதனால் கிராம மக்கள் மாறனைப் பிடிக்காமல் போனது. காலப்போக்கில், மாறன் எவ்வளவு திறமைசாலியாக இருந்தாலும், அவனது பொறாமையாலும், ஒழுக்கமற்ற பேச்சாலும் யாரும் அவனுடன் பழகவோ அல்லது அவனது கலைப் பொருட்களை வாங்கவோ முன்வரவில்லை. மாறன் தனித்து விடப்பட்டான். ஆனால் கதிர், தன் நற்பண்புகளால் ஊர் முழுவதும் புகழப்பட்டான். மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தபோது, திறமை மட்டும் போதாது, பண்பும் முக்கியம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டான்.