உண்மையான நிம்மதி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தார்கள். கதிர் மிகவும் நேர்மையானவன், எப்போதும் மற்றவர்களின் சொத்துக்களையும் உறவுகளையும் மதிப்பவன். மாறன் சற்று பேராசை பிடித்தவன். ஒருமுறை, மாறனின் மனைவி நிலா, கதிரின் மனைவி மீனாவுடன் சேர்ந்து ஒரு திருவிழாவிற்குச் சென்றாள். அங்கிருந்த ஒரு அழகான ஆபரணத்தைக் கண்ட மாறன், அது நிலாவிற்கு மிக அழகாக இருக்கும் என்று நினைத்தான். ஆனால், அந்த ஆபரணம் நிலாவிற்குச் சொந்தமானதல்ல, அது வேறொரு பெண்ணின்து. மாறன் அந்த ஆபரணத்தை நிலாவிற்குப் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டான், ஏன், அதைத் திருடக்கூடத் துணிந்தான். ஆனால் கதிர் இதைக் கண்டு தடுத்தான். 'மாறா, அடுத்தவர் உடைமையைப் பார்ப்பது மட்டுமல்ல, அடுத்தவர் உறவுகளையும் மரியாதையையும் மதிப்பதுதான் உண்மையான பண்பு. ஒரு பெண்ணின் கண்ணியம் மற்றவர் சொத்து போன்றது. அதைத் தொட நினைப்பது மிகப்பெரிய தவறு' என்று கூறினான். மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தான். அடுத்தவர் மனைவியையோ அல்லது மற்றவர் குடும்ப உறவுகளையோ தவறான கண்ணோட்டத்திலோ, ஆசையிலோ அணுகாமல் இருப்பதே ஒரு மனிதனுக்கு உண்மையான நற்பெயரையும் நிம்மதியையும் தரும் என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.