ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் சில நேரங்களில் சிறு சிறு தவறுகள் செய்வான். மாறனின் பக்கத்து வீட்டில் கதிர் மற்றும் நிலா தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். நிலா மிகவும் அன்பானவள் மற்றும் கதிரின் இல்லறத்தை அழகாகப் பேணி வந்தவள். ஒருமுறை, மாறன் தனது வேலையில் கவனக்குறைவாக இருந்ததால் ஒரு சிறிய இழப்பைச் சந்தித்தான். அந்த நேரத்தில், நிலா அவனிடம் மிகுந்த கனிவோடு நடந்து கொண்டு, அவனுக்குத் தேவையான உதவியைச் செய்தாள்.
நிலாவின் அந்தப் பண்பு மற்றும் அன்பைக் கண்டு மாறன் ஒரு நிமிடம் தடுமாறினான். அவனது மனதில் ஒரு தவறான எண்ணம் மெல்லத் தோன்றியது. 'அவள் இவ்வளவு நல்லவளா? அவளைத் தான் நான் அடைய வேண்டுமோ?' என்று அவன் மனம் தவித்தது. ஆனால், அடுத்த வினாடியே அவன் கண்களுக்கு முன்னால் கதிரும் நிலாவும் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாகவும், ஒருவருக்கொருவர் மரியாதையுடனும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள் என்பது தெரிந்தது. கதிரின் முகத்தில் இருந்த நிம்மதியும், நிலாவின் இல்லறப் பொறுப்பும் மாறனைச் சிந்திக்க வைத்தது.
மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தான். 'நான் மற்ற விஷயங்களில் தவறு செய்திருக்கலாம், ஆனால் ஒருவருடைய இல்லறப் புனிதத்தை சிதைக்கும் எண்ணம் எனக்கு வரக்கூடாது' என்று தனக்குள் உறுதி பூண்டான். அவன் அந்தத் தவறான எண்ணத்தை வேரோடு அறுத்து எறிந்தான். அன்று முதல், அவன் மற்றவர்களின் குடும்பங்களை மதிக்கும் ஒரு சிறந்த மனிதனாக மாறினான்.
