அன்பான அன்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் ரவி என்ற இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், ஆனால் அவ்வப்போது சிறு சிறு தவறுகள் செய்துவிடுவான். ரவி எப்போதும் மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதில் வல்லவன். ஒரு நாள், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. அப்போது, கதிரின் தந்தை தவறுதலாக ஒரு கடைக்காரரிடம் ஒரு பொருளைக் கொடுத்துவிட்டுப் பணத்தைக் கொடுக்க மறந்துவிட்டார். இதை அறிந்த ரவி, மற்ற நண்பர்களிடம் சென்று, 'கதிரின் அப்பா எவ்வளவு பெரிய தப்பு செய்திருக்கிறார் தெரியுமா?' என்று ரகசியமாகப் பேசத் தொடங்கினான். கதிர் இதைக் கேட்டு மிகவும் வருத்தப்பட்டான். அவன் தன் தந்தையிடம் சென்று, 'அப்பா, நாம் போய் அந்தப் பணத்தைக் கொடுத்துவிடலாம்' என்று கூறி, அந்தத் தவறைச் சரி செய்தான். அடுத்த நாள், ரவி மற்றவர்களிடம் கதிரின் தந்தையைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, கிராமத்து பெரியவர் ஒருவர் அங்கு வந்தார். அவர் சொன்னார், 'கதிரின் தந்தை தவறு செய்திருக்கலாம், ஆனால் அவர் ஒருபோதும் மற்றவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசுவதில்லை. அவர் மற்றவர்களின் குறைகளைத் தேடிப் பேசுவதில்லை.' ரவியின் பேச்சு நின்று போனது. கதிர் தன் தவறைத் திருத்திக் கொண்டான், ஆனால் ரவி மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதை விட்டுவிட்டு, நல்ல மனிதனாக மாற முயன்றான். மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசாமல் இருப்பதே ஒரு சிறந்த பண்பு என்பதை ரவி உணர்ந்தான்.