நிழல் தெரியாத நிஜம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் ஒரு கெட்ட பழக்கம் அவனிடம் இருந்தது. அதுதான் மற்றவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசுவது. ஒருநாள், பள்ளியில் அவனது நண்பன் அன்பு ஒரு சிறிய தவறு செய்தான். கதிர் அதை யாரிடமும் சொல்லாமல் விடவில்லை. அவன் ஊர் முழுவதும், பள்ளியில் எல்லா இடங்களிலும் 'அன்பு இப்படித்தான், அவன் இப்படித்தான்' என்று சொல்லித் திரிந்தான். இதைக் கேட்ட அன்பு மிகவும் வருத்தமடைந்தான். சில நாட்கள் கழித்து, கதிர் ஒரு முக்கியமான ஓவியப் போட்டியில் கலந்து கொள்ள விரும்பினான். ஆனால், கதிரின் இந்தப் பழக்கத்தைப் பற்றித் தெரிந்தவர்கள், அவனது ஓவியத்தைப் பார்ப்பதற்கு முன்னால், அவனது குணத்தைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினார்கள். 'மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசும் கதிர், தன் தவறைத் தெரியாமல் எப்படிச் சிறந்த ஓவியம் வரைவான்?' என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டனர். இறுதியில், கதிரின் ஒரு பழைய தவறு, அவன் மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசிய அதே வேகத்தில் ஊரையே சென்றடைந்தது. கதிர் தன் தவறை உணர்ந்து வெட்கப்பட்டான். மற்றவர்களின் குறைகளைத் தேடிப் பேசுபவர்கள், ஒருநாள் தங்கள் சொந்தக் குறைகளால் உலகிற்குத் தெரியப்படுவார்கள் என்பதை அவன் அன்று புரிந்துகொண்டான்.