மதிப்பிற்குரிய மதிமாடன்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிரவன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன். அதனால் ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனை மதித்தனர். ஒருமுறை அந்த ஊரில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. கதிரவன் அங்கு சென்றபோது, அங்கிருந்த சில இளைஞர்கள் தேவையில்லாத வதந்திகளையும், மற்றவர்களைக் கேலி செய்யும் வகையிலான வீண் பேச்சுகளையும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். கதிரவனும் அந்தத் தருணத்தில், கூட்டத்தை ஈர்க்க வேண்டும் என்பதற்காக, ஒரு பெரிய மனிதரைப் பற்றித் தவறாகப் பேசிவிட்டுச் சிரித்தான். அடுத்த நாள் செய்தியில் அந்தப் பெரியவர் செய்த ஒரு நல்ல காரியம் வெளிவந்தது. கதிரவன் பேசியது முற்றிலும் பொய் என்று ஊர் மக்கள் உணர்ந்தனர். அன்று முதல், கதிரவனைப் பார்த்தால் மக்கள் மரியாதையுடன் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள். அவனது புத்திசாலித்தனம் தெரிந்திருந்தும், அவனது வீண் பேச்சால் அவனது கௌரவம் குறைந்துவிட்டது. கதிரவன் தன் தவறை உணர்ந்து, இனிமேல் சொல்லும் வார்த்தைகள் பயனுள்ளதாகவும், உண்மையானதாகவும் இருக்கும் என்று உறுதி எடுத்தான். மெல்ல மெல்ல அவன் தன் நற்பண்புகளால் மீண்டும் மக்களின் அன்பைப் பெற்றான்.