அன்பின் செல்வம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் தன் பெற்றோருடன் வசித்து வந்தான். மாறன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனிடம் இருந்த விளையாட்டுப் பொருட்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள அவனுக்குப் பிடிக்காது. ஒரு நாள், மாறன் தனது சேமிப்புப் பெட்டியில் இருந்த பணத்தை வைத்து ஒரு அழகான மரக்கப்பல் வாங்கத் திட்டமிட்டான். அவன் கடைக்குச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, வழியில் ஒரு முதியவர் பசியால் வாடிப் போய் அமர்ந்திருப்பதை பார்த்தான். அவர் மிகவும் பலவீனமாக இருந்தார். மாறனின் மனதில் ஒரு போராட்டம் நடந்தது. 'இந்த பணத்தால் எனக்குப் பிடித்த கப்பலை வாங்கலாம், அல்லது இந்தத் தாத்தாவிற்கு உணவு வாங்கலாம்' என்று நினைத்தான். ஒரு நிமிடம் தயங்கிய மாறன், கடைக்குப் போகாமல் அருகில் இருந்த உணவகத்திற்குச் சென்று அந்த முதியவருக்குச் சூடான உணவை வாங்கிக் கொடுத்தான். அந்த முதியவர் மகிழ்ச்சியுடன் சாப்பிடும்போது அவர் கண்களில் தெரிந்த அந்தப் புன்னகையும், 'தம்பி, நீ ஒரு நல்லவன்' என்று அவர் சொன்ன வார்த்தைகளும் மாறனுக்குள் ஒரு பெரிய திருப்தியைத் தந்தன. கப்பலை விட அந்தத் திருப்தி மிகச் சிறந்தது என்று அவன் உணர்ந்தான். அன்று முதல், மாறன் தான் வைத்திருக்கும் சிறிய விஷயங்களைக் கூட மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்து மகிழ்ந்தான். அவன் செய்த உதவியால் கிராமமே அவனைப் பாராட்டியது.