உண்மையின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தனர். கதிர் எப்போதும் நேர்மையாகவும், மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவனாகவும் இருப்பான். மாறன் மட்டும் எப்போதுமே குறுக்கு வழியில் முன்னேற நினைப்பவன். ஒருமுறை, கிராமத்துத் திருவிழாவிற்காகத் தையல் கலை தெரிந்த கதிர் சில அழகான ஆடைகளைத் தயாரித்தான். அவனது ஆடைகள் மிகவும் நேர்த்தியாக இருந்தன. மாறன், கதிரின் ஆடைகளைத் திருடி, அதில் சிறிய மாற்றங்களைச் செய்து, அதிக விலைக்கு விற்கத் திட்டமிட்டான். திருவிழா அன்று, மாறன் கதிரின் பையிலிருந்து ஒரு விலை உயர்ந்த பட்டுத் துணியைத் திருடினான். ஆனால், அந்தத் துணியைத் திருடிய தருணத்திலிருந்தே மாறனின் மனது அமைதியிழந்து போனது. அவன் யாரிடமும் சரியாகப் பேசவில்லை, எப்போதும் பயந்து கொண்டே இருந்தான். அவனது முகத்தில் ஒருவிதத் தவிப்பு தெரிந்தது. மறுபுறம், கதிர் தனது உழைப்பால் கிடைத்த ஆடைகளைத் தயாரிக்கும்போது மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும், நிம்மதியுடனும் இருந்தான். மாறன் திருடிய துணியை விற்க முயன்றபோது, மக்கள் அவனது கண்களில் இருந்த பயத்தையும் தயக்கத்தையும் கண்டு சந்தேகப்பட்டனர். இறுதியில், மாறன் தன் தவறை உணர்ந்து கதிரிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். கதிர் அவனை மன்னித்துக்கொண்டான், ஆனால் மாறன் அன்று ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றான்: ஒருவன் செய்யும் செயலே அவன் மனதின் நிலையாக அமைகிறது.