அன்புத் தம்பியின் பாடம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தன் நண்பன் மாறன் மீது மிகுந்த அன்பு உண்டு. ஆனால், மாறன் எப்போதும் கதிரை எரிச்சலடையச் செய்து, மற்றவர்களிடம் கதிரைப் பற்றித் தவறாகப் பேசுவான். ஒரு நாள், விளையாடும்போது மாறன் தெரியாமல் கதிரின் புதிய பொம்மையை உடைத்துவிட்டான். கதிர் மிகுந்த கோபமடைந்தான். 'நீ என்னை எப்போதும் வெறுக்கிறாய், அதனால் உனக்கும் நான் ஒரு பாடம் புகட்ட வேண்டும்' என்று நினைத்து, மாறன் மிகவும் நேசிக்கும் அவனது சிறிய நாய்க்குட்டியைத் தூரத்திற்கு ஓட்டிச் சென்று மறைத்து வைத்தான். மாறன் தன் நாய்க்குட்டியைத் தேடி அழுது புலம்பினான். கதிர் முதலில் ஒரு நிமிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். ஆனால், அடுத்த சில நாட்களிலேயே அவனது மனம் பாரமானது. மாறன் தன் தவறுக்காக மன்னிப்பு கேட்டிருந்தாலும், கதிர் செய்த செயல் அவனுக்குள் ஒரு பெரிய குற்ற உணர்வைத் தந்தது. தான் எதற்கும் தவறு செய்யாத ஒருவனிடம், கோபத்தில் ஒரு தீய செயலைச் செய்துவிட்டோமே என்று கதிர் வருந்தினான். அந்த வருத்தம் அவனது தூக்கத்தைக் கெடுத்தது. இறுதியில், கதிர் நாய்க்குட்டியைத் தேடி எடுத்து வந்து மாறனிடம் கொடுத்து, மன்னிப்பு கேட்டான். கோபத்தில் செய்த செயல், செய்தவரைத் தான் அதிகம் காயப்படுத்தும் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.