அன்பின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கதிர் மிகவும் சுட்டி, ஆனால் சில நேரங்களில் மற்றவர்களைக் கேலி செய்வதிலும், அவர்களுக்குத் தெரியாமல் சிறு சிறு துன்பங்களைச் செய்வதிலும் அவனுக்குத் தனி மகிழ்ச்சி கிடைக்கும். ஒரு நாள், அவன் விளையாடும்போது பக்கத்து வீட்டு சிறுவன் முகிலனைத் தெரியாமல் தள்ளிவிட்டான். முகிலன் விழுந்துவிட்டான், அவனது முழங்கையில் ரத்தம் வந்தது. கதிர் பயந்துபோய் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டான். அன்று இரவு கதிரால் தூங்கவே முடியவில்லை. முகிலன் எவ்வளவு அழுதிருப்பான்? அவனது வலி கதிரின் மனதையே வலிக்கச் செய்தது. அடுத்த நாள் காலை, கதிர் முகிலனிடம் மன்னிப்பு கேட்டான் மற்றும் அவனது காயத்திற்கு மருந்து போட உதவினான். அன்று முதல் கதிர் ஒரு மாற்றத்தைப் பெற்றான். மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் கொடுத்தால், அது நமக்கே ஒருவிதமான மனக்கவலையையும் துயரத்தையும் கொண்டு வரும் என்பதை அவன் உணர்ந்தான். மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் தான் அவனும் நிம்மதியாக இருக்க முடியும் என்று அவன் கற்றுக்கொண்டான்.