ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன்; அவனது குடும்பம் ஒரு சிறிய விவசாயக் குடும்பம். கதிரின் தந்தை கடினமாக உழைத்து, சரியான நேரத்தில் மழை பெய்யும் போது நல்ல விளைச்சலைப் பெற்றார். இதனால் கதிரின் வீட்டில் எப்போதும் உணவு தட்டு நிறைய இருந்தது. கதிர் தன் சிறு வயதிலேயே புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளவும், தன் நிலத்தை மேம்படுத்தவும் ஆர்வமாக இருந்தான். அவனது வளம் அவனுக்குப் புதிய முயற்சிகளை எடுக்கத் துணிவைத் தந்தது.
மறுபுறம், மாறன் ஒரு வசதியான குடும்பத்தில் பிறந்தவன். ஆனால், ஒருமுறை ஏற்பட்ட பெரும் வறட்சியால் அவனது குடும்பத்தின் சேமிப்பு அனைத்தும் கரைந்து போனது. திடீரென வந்த இந்தத் துரதிர்ஷ்டம் மாறனைப் பாதித்தது. கதிர் புதிய விதைகளைத் தேடி ஓடினான், ஆனால் மாறன் மட்டும் 'எல்லாம் விதி, என்னால் என்ன செய்ய முடியும்?' என்று கூறி சோம்பேறியாக அமர்ந்திருந்தான். கதிர் தன் வசதியைப் பயன்படுத்தி இன்னும் கடினமாக உழைத்து முன்னேறினான். மாறன் தன் கஷ்டத்தைக் காரணம் காட்டி, எதையும் செய்யாமல் காலத்தைக் கழித்தான். கதிர் தன் அதிர்ஷ்டத்தையும் உழைப்பையும் இணைத்து வெற்றி பெற்றான், மாறன் தன் சூழலைச் சாக்காகக் கூறித் தோற்றான்.
