ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அவனது வாழ்க்கை எப்போதும் போராட்டமாகவே இருந்தது. ஒருமுறை பெரும் மழை பெய்ததால், மாறனின் பயிர்கள் அனைத்தும் அழிந்து போயின. அவனிடம் இருந்த சிறு சேமிப்பும் கரைந்து போனது. அந்தத் துயரமான நேரத்தில், மாறன் தன் வாழ்க்கையின் மீதே வெறுப்பு கொண்டு, எல்லாவற்றையும் துறந்துவிட்டு ஒரு துறவியாக மாறிவிடலாம் என்று நினைத்தான். அவன் காடுகளுக்குச் செல்லத் தயாரானான்.
அப்போது அவனது தந்தை கதிர்வேல் அவனிடம் வந்தார். 'மகனே, இப்போது நீ சோர்ந்து போயிருக்கலாம். ஆனால், இந்தத் துன்பம் உன்னைத் தற்காலிகமாகத் தான் தழுவியுள்ளது. விதி உன்னைச் சோதிக்கலாம், ஆனால் நீ உன் கடமையை விட்டுவிடக் கூடாது' என்றார். மாறன் யோசித்தான். அவன் துறவாவதற்குத் தயாராக இருந்தான், ஆனால் விதி அவனைத் தடுத்தது போலத் தோன்றியது. இருப்பினும், அவன் மீண்டும் முயற்சி செய்யத் தீர்மானித்தான். அடுத்த ஆண்டு, அவன் விடாமுயற்சியால் மீண்டும் ஒரு நல்ல அறுவடையைப் பெற்றான். விதி அவனுக்குத் தடைகளைத் தந்தாலும், அவன் தன் வாழ்க்கையைத் துறக்காமல் போராடி வென்றான்.
