அறிவே உண்மையான உயர்வு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற சிறுவனும், விவேக் என்ற சிறுவனும் இருந்தனர். விவேக் ஒரு பெரிய நிலக்கிழாரின் மகன், அவனிடம் விலை உயர்ந்த ஆடைகளும் பொம்மைகளும் இருந்தன. சோமு ஒரு தச்சரின் மகன், அவனிடம் பழைய புத்தகங்களும் கற்பனைத் திறனும் மட்டுமே இருந்தது. ஒருமுறை கிராமத்தில் ஒரு பெரிய விவாதம் நடந்தது. ஒரு சிக்கலான புதிரை யார் விடுவிக்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அந்த ஊரின் அடுத்த ஆண்டு திருவிழாவைத் தொடங்கு decidir செய்யப் போகிறார்கள் என்று பெரியவர்கள் கூறினர். விவேக் தனது பணத்தையும் அதிகாரத்தையும் வைத்துப் பெருமையாக நின்றான். ஆனால், புதிரைக் கேட்டவுடன் அவனால் விடை தெரியாமல் தடுமாறினான். அப்போது சோமு மெதுவாக எழுந்து, தான் படித்த புத்தகங்களில் இருந்த அறிவைப் பயன்படுத்தி அந்தப் புதிரை மிக எளிதாக விடுவித்தான். கிராமமே சோமுவை வியந்து பார்த்தது. விவேக் தனது தவறை உணர்ந்து தலைகுனிந்தான். பிறப்பால் உயர்ந்தவன் என்று கர்வம் கொள்ளாமல், கற்ற கல்வியே ஒருவனுக்கு உண்மையான மதிப்பைக் கொடுக்கும் என்பதை அன்று அனைவரும் உணர்ந்தனர்.