ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனது நண்பர்கள் சிலர் எப்போதும் மற்றவர்களைக் கேலி செய்வதையும், பொய் சொல்வதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். ஒருநாள், அந்த நண்பர்கள் சேர்ந்து பக்கத்து வீட்டுத் தாத்தாவிடம் ஒரு பொருளைத் திருடி வருவதாகத் திட்டமிட்டனர். கவினுக்கு இது பிடிக்கவில்லை. அவன் அவர்களைத் தடுத்தான், ஆனால் அவர்கள் அவனை 'கோழை' என்று சொல்லி ஏளனம் செய்தனர்.
கவின் வருத்தத்துடன் தன் வீட்டிற்குச் சென்றான். அவனது தந்தை ஒரு பெரிய தோட்டக்காரர். அவர் கவினிடம், 'மகனே, உன் மனதின் தூய்மையைக் காத்துக்கொள். நல்ல மனிதர்களுடன் இருந்தால் மட்டுமே உனக்கு உண்மையான புகழும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கும்' என்று கூறினார். கவின் அந்தத் தவறான நண்பர்களைத் தவிர்த்துவிட்டு, கிராமத்தில் உள்ள மற்ற நல்ல மாணவர்களுடன் பழகத் தொடங்கினான். அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஒரு சிறிய நூலகத்தை உருவாக்கினர்.
சில காலத்திற்குப் பிறகு, கவினின் அந்த நல்ல குணமும், அவன் உருவாக்கிய நூலகமும் கிராமத்தையே மாற்றியது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் கவினைப் புகழ்ந்தனர். அவன் செய்த நற்செயல்கள் அவனுக்குப் பெரிய மரியாதையைத் தந்தன. தவறான நண்பர்களுடன் இருந்திருந்தால் அவன் புகழையும் இழந்திருப்பான் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
