ஒரு அழகான கிராமத்தில் அர்ஜுன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தோட்டத்தில் விளையாடுவது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு நாள், அர்ஜுனின் தோட்டத்தில் இருந்த பெரிய மாமரம் பலமான காற்றால் சாயத் தொடங்கியது. அதைச் சரி செய்ய வேண்டுமென்றால், அர்ஜுன் ஒரு பெரிய வேலையைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது.
அர்ஜுன் உடனே ஒரு பெரிய கோடரியை எடுத்துக்கொண்டு மரத்தை வெட்டத் தயாரானான். அப்போது அவனது தாத்தா கதிரவன் அவனைத் தடுத்தார். 'அர்ஜுன், அவசரப்படாதே! ஒரு செயலைத் தொடங்கும் முன் நான்கு விஷயங்களைச் சிந்தி," என்றார் தாத்தா.
'ஒன்று, அந்த வேலை எவ்வளவு கடினமானது? (வினையின் வலி) இரண்டு, உன்னால் அதைச் செய்ய முடியுமா? (உன் வலி) மூன்று, அந்த மரத்தைச் சுற்றியுள்ள கற்கள் மற்றும் வேர்கள் எவ்வளவு கடினமானவை? (எதிரியின் வலி) நான்கு, உனக்கு உதவி செய்ய உன் நண்பர்கள் அருகில் இருக்கிறார்களா? (துணையின் வலி)'
அர்ஜுன் யோசித்தான். மரம் மிகவும் கனமானது, அவனால் தனியாகச் செய்ய முடியாது. மேலும், மரத்தின் வேர்கள் நிலத்திற்கு அடியில் மிகவும் ஆழமாகவும் உறுதியாகவும் இருந்தன. அவன் தன் நண்பன் ரவி மற்றும் கபிலனை அழைத்தான். அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து, சரியான கருவிகளுடன், மரத்தின் வேர்களைக் கவனமாகத் தோண்டி, மெதுவாக மரத்தைச் சரி செய்தனர். அர்ஜுன் திட்டமிட்டுச் செயல்பட்டதால், எந்தத் தப்பும் இன்றி மரம் பாதுகாக்கப்பட்டது.
அர்ஜுன் அன்று ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றான். வெறும் வேகத்தினால் ஒரு காரியம் வெற்றியடையாது, சரியான திட்டமிடல் தான் முக்கியம்.
