ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குப் புதிய விஷயங்களைச் செய்து காட்ட வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அதிகம். ஒரு நாள், கிராமத்தின் பெரிய குளத்தில் ஒரு பெரிய படகுப் போட்டி நடக்கவிருந்தது. மாறன், 'நான் பெரிய ஆளாக வளர்ந்தவுடன், உலகிலேயே மிகப்பெரிய படகைச் செய்வேன், அதில் தனியாகப் பயணம் செய்வேன்' என்று சத்தமாகக் கூறினான்.
அவன் நண்பன் கவின், 'ஆனால் மாறன், அதற்குத் தேவையான அனுபவமும், சரியான படகும் வேண்டுமே?' என்று கேட்டான். ஆனால் மாறன் அதைக் கேட்கவில்லை. அடுத்த வாரம் ஒரு சிறிய படகுப் போட்டி நடந்தது. மாறன், தன் தந்தை வைத்திருந்த ஒரு சிறிய மரப்பலகையைத் தற்காலிகமாக இணைத்து ஒரு படகு போலச் செய்தான். அது பார்ப்பதற்குப் பெரிய படகு போலவே இருந்தது.
ஆர்வத்துடன் ஆற்றுக்குச் சென்றான் மாறன். ஆற்று நீர் மென்மையாகத் தெரிந்தாலும், ஆழத்திற்குச் செல்லச் செல்ல வேகம் அதிகரித்தது. திடீரென்று ஒரு பெரிய அலை வந்தது. மாறன் செய்த அந்தப் பலகை பலவீனமாக இருந்ததால், நடுப்பகுதியிலேயே உடைந்து போனது. மாறன் பயந்துபோய் ஒரு மரக்கிளையைப் பிடித்துக் கொண்டு தப்பினான். அவனது தன்னம்பிக்கை அவனது திறமையை விட அதிகமாக இருந்தது. அன்று அவன் ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்டான்: ஒரு செயலைத் தொடங்கும் முன், அதற்கானத் திறமையும் வளமும் நம்மிடம் இருக்கிறதா என்பதைச் சரியாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
