ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவனது தந்தை ஒரு பெரிய விவசாயத் தோட்டத்தை விட்டுச் சென்றபோது, மாறனுக்கு நிறைய நிலங்களும் பணமும் கிடைத்தன. மாறன் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான். ஆனால், அவனுக்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது; தன் கையில் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது, எவ்வளவு செலவு செய்ய வேண்டும் என்ற கணக்கு அவனுக்குத் தெரியாது.
ஆரம்பத்தில், மாறன் தனது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து பெரிய விருந்துகளைத் திட்டமிட்டான். 'நமக்குத் தேவையானதை விட அதிகமாகச் செலவு செய்யலாம், நம்மிடம் நிறையப் பணம் இருக்கிறது!' என்று பெருமையாகச் சொல்வான். அவன் புதிய ஆடைகளையும், விலையுயர்ந்த பொருட்களையும் வாங்கத் தொடங்கினான். அவனது நண்பர்கள் அனைவரும் அவனது செல்வத்தைக் கண்டு வியந்தனர். மாறன் பார்ப்பதற்கு இன்னும் பெரிய செல்வந்தனாகவே தெரிந்தான்.
ஆனால், மெல்ல மெல்ல நிலைமை மாறத் தொடங்கியது. ஒரு நாள், அவனது நிலத்தில் இருந்த பயிர்கள் மழையின்றி வாடின. வழக்கமாக, இக்காலகட்டத்தில் அவன் சேமித்து வைத்திருந்த பணத்தைக் கொண்டு அடுத்த பருவத்திற்குத் தயாராகியிருக்க வேண்டும். ஆனால், அவனது சேமிப்புத் தொட்டி காலியாக இருந்தது. அவன் ஆடம்பரத்திற்காகச் செலவிட்ட பணத்தால், அவனது சொத்துக்கள் மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கின.
ஒரு நாள், அவனது பெரிய வீடு மற்றும் நிலங்களை விற்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. அவனது நண்பர்கள் அனைவரும் அவனை விட்டு விலகிச் சென்றனர். அன்றுதான் மாறன் உணர்ந்தான், 'அளவறிந்து வாழாதவன் வாழ்க்கை, இருப்பது போலத் தோன்றும் ஆனால் உண்மையில் அழிந்துவிடும்' என்று. அவன் தன் தவறை உணர்ந்து, இனி வரும் காலங்களில் ஒவ்வொரு காசையும் கணக்குப் பார்த்துப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினான்.
