ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தோட்டக்கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். அவனது தாத்தா ஒரு சிறந்த விவசாயி. ஒருமுறை, கதிர் தனது தோட்டத்தில் விதைகளைத் தூவ முடிவு செய்தான். அவன் ஆர்வத்துடன், வெயில் அதிகமாக இருந்த ஒரு மதிய வேளையில் மண்ணைத் தோண்டி விதைகளைத் தூவினான். ஆனால், அடுத்த சில நாட்களில் அந்தத் துளிர்கள் காய்ந்து போய்விட்டன. கதிர் மிகவும் வருத்தப்பட்டான். 'ஏன் என் செடிகள் வளரவில்லை?' என்று அழுதான்.
அப்போது அவனது தாத்தா அவனிடம் வந்து, 'கதிர், நீ சரியான விதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்தாய், ஆனால் நீ செய்த செயல் சரியான நேரத்திலா?' என்று கேட்டார். தாத்தா அவனுக்குப் புரிய வைத்தார்: 'செடி வளர வேண்டுமானால், வெயில் குறைவாக இருக்கும் அதிகாலை அல்லது மாலை வேளையில் மண்ணைத் தயார் செய்ய வேண்டும். மேலும், மழை பெய்யும் காலத்திற்கு முன்னதாகவே நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும்.'
கதிர் தனது தவறை உணர்ந்தான். அடுத்த முறை, அவன் மழைக்காலம் தொடங்குவதற்கு முன்பே, சரியான கருவிகளை எடுத்துக்கொண்டு, குளிர்ச்சியான அதிகாலை வேளையில் மண்ணைத் தயார் செய்து விதைகளைத் தூவினான். சில வாரங்களிலேயே அவனது தோட்டம் பச்சைப்பசேல் என மாறியது. சரியான கருவியும், சரியான நேரமும் இருந்தால் எந்த வேலையும் கடினமல்ல என்பதை கதிர் அன்று கற்றுக்கொண்டான்.
