ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். மாறன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு குறை இருந்தது; எதையும் யோசிக்காமல் உடனே செய்துவிட வேண்டும் என்று நினைப்பான். அவனது நண்பன் கவின் மிகவும் நிதானமானவன்.
ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவிற்காக ஒரு பெரிய மரம் ஏறித் தேன் எடுக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் முடிவு செய்தனர். மாறன் உடனே, 'நானே முதலில் ஏறி தேனை எடுத்துவிடுகிறேன்!' என்று சொல்லிவிட்டு, ஒரு பெரிய மற்றும் வழுக்கும் மரத்தை நோக்கி ஓடினான். கவின் அவனைத் தடுத்தான், 'மாறா, அந்த மரம் மிகவும் வழுக்கலாக இருக்கிறது, அது சரியான இடமல்ல. அந்தப் பக்கம் இருக்கும் சிறிய மரம் பாதுகாப்பானது' என்று கூறினான்.
ஆனால் மாறன் கேட்கவில்லை. அவன் வேகமாக மரத்தில் ஏற முயன்றான். ஆனால் பாதியிலேயே கால் வழுக்கி, பயத்தில் கத்திக் கொண்டே கீழே விழுந்துவிட்டான். அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு புதரில் விழுந்ததால் பெரிய காயம் ஏற்படவில்லை, ஆனால் அவனது தேன் எடுக்கும் கனவு அப்படியே உடைந்து போனது. கவின் நிதானமாக, பாதுகாப்பான மரத்தில் ஏறி, தேனைச் சேகரித்து மகிழ்ச்சியுடன் வந்தான்.
மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தான். சரியான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்காமல் அவசரப்பட்டதால், தான் அடைய நினைத்த வெற்றியை இழந்துவிட்டான்.
