ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளங்கோவன் என்ற ஒரு சிறுவன் இருந்தான். அவனது தந்தை அந்த ஊரின் பஞ்சாயத்துத் தலைவர். ஒரு நாள், கிராமத்தின் திருவிழாவிற்காக வைத்திருந்த விலைமதிப்பற்ற தங்கக் குடுவை காணாமல் போனது. ஊரே பரபரப்படைந்தது. இளங்கோவனின் தந்தை, ஒரு சிறிய விசாரணை நடத்த முடிவு செய்தார். விசாரணையின் போது, ஊரின் செல்வந்தரான சோமசுந்தரத்தின் மகன் தவறு செய்திருக்கலாம் என்று சந்தேகம் எழுந்தது. சோமசுந்தரம் இளங்கோவனின் தந்தைக்கு நெருங்கிய நண்பர்.
ஊர் மக்கள், "அவர் நண்பர் என்பதால் தண்டிக்கக் கூடாது" என்று பேசத் தொடங்கினர். இளங்கோவன் இதைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது தந்தை மிகவும் அமைதியாக இருந்தார். அவர் சோமசுந்தரத்தின் மகனை அழைத்து, அவனிடம் கேட்டார். அந்தச் சிறுவன் பயந்துபோய் உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான். அவன் தெரியாமல் செய்த தவறுதான் அது. இளங்கோவனின் தந்தை, அந்தச் சிறுவனுக்குக் கடுமையான தண்டனை கொடுக்காமல், அவன் செய்த தவறை உணரச் செய்து, குடுவையைத் திரும்பப் பெற்றுத் தந்து, ஒரு சிறிய நல்வழிப்படுத்தும் பயிற்சியை அளித்தார். அவர் யாருக்கும் சலுகை கொடுக்கவில்லை, அதே சமயம் கோபத்தில் தவறான முடிவும் எடுக்கவில்லை. உண்மையை ஆராய்ந்து, நடுநிலையோடு செயல்பட்டதால், கிராம மக்கள் அனைவரும் அவர் மீது மிகுந்த மரியாதை கொண்டனர்.
