முன்னொரு காலத்தில், சோழ தேசத்தின் எல்லையில் ஒரு சிறிய கிராமம் இருந்தது. அங்குத் தர்மன் என்ற ஒரு நேர்மையான கிராமத் தலைவன் இருந்தான். ஒரு நாள், அந்த ஊரின் வயல்வெளிகளில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு வழிப்பறி கும்பல் கிராமத்து மக்களைத் துன்புறுத்துவதைக் கண்டான். மக்கள் பயந்து நடுங்கினர். தர்மன் உடனே தனது வீரர்களை அழைத்து, அந்தத் திருடர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினான். ஆனால், அவன் அவர்களைத் தண்டிப்பதோடு மட்டும் நிற்கவில்லை. அந்தத் திருடர்கள் ஏன் திருடினார்கள் என்பதையும் விசாரித்தான். அவர்கள் வறுமையால் திருடினார்கள் என்று தெரிந்ததும், தர்மன் அவர்களுக்குத் தண்டனை வழங்கிய அதே வேளையில், கிராமத்து மக்களும் அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்றும், அதே சமயம் இனிமேல் திருட்டுச் செயலில் ஈடுபடக்கூடாது என்றும் உறுதியாகக் கூறினான்.
அடுத்த சில நாட்களில், தர்மன் கிராமத்தின் பாதுகாப்பை இன்னும் பலப்படுத்தினான். திருடர்கள் மீண்டும் வராமல் இருக்கக் காவல் அமைத்தான். அதே சமயம், வறுமையால் பாதிக்கப்பட்ட மற்றவர்களுக்கும் வேலைவாய்ப்புகளைத் தேடித்தந்தான். கிராம மக்கள் இப்போது நிம்மதியாகத் தூங்க முடிந்தது. தர்மன் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி மக்களைத் தற்காப்பதற்கும், தவறு செய்பவர்களைத் தண்டிப்பதற்கும், அதே சமயம் மக்கள் பாதுகாப்பாகவும் வளமான முறையிலும் வாழ்வதற்கும் வழிவகை செய்தான். ஒரு சிறந்த தலைவன் என்பவன் வெறும் தண்டனை கொடுப்பவன் மட்டுமல்ல, தன் மக்களைத் துன்பத்திலிருந்து காப்பவன் என்பதைத் தர்மன் நிரூபித்தான்.
