சோழபுரத்தின் மன்னர் வீரபாண்டியன் மிகவும் நீதியானவர். ஒரு நாள், அவருடைய நம்பிக்கைக்குரிய ஒற்றன் கதிர், ஒரு முக்கியமான செய்தியைக் கொண்டு வந்தான். "மன்னா, உங்கள் அமைச்சர் சோமு, நாட்டின் ரகசியப் பணப் பெட்டியைத் திருடத் திட்டம்மிட்டுள்ளார்!" என்று ரகசியமாகக் கூறினான்.
மன்னர் அதிர்ச்சியடைந்தார். சோமு அவர் மீது மிகுந்த அன்பு வைத்திருந்தவர். கோபமும் வருத்தமும் கலந்த உணர்ச்சியுடன், சோமுவை உடனே சிறையில் அடைக்க உத்தரவிட்டார். ஆனால், மன்னர் ஒரு நிமிடம் யோசித்தார். கதிர் சொல்வது உண்மையா அல்லது கதிரின் தனிப்பட்ட பகைமையால் அவன் பொய் சொல்கிறானா?
மன்னர் உடனே மற்றொரு திறமையான ஒற்றனை, மாறனை அழைத்து, "கதிர் சொன்னதைச் சரிபார், ஆனால் அவனுக்குத் தெரியாமல் செய்" என்று ரகசியமாகப் பணித்தார். மாறன் சில நாட்கள் சோமுவின் நடவடிக்கைகளைக் கூர்ந்து கவனித்தான். இறுதியில், சோமு ஒரு ஏழைத் தொழிலாளியின் மருத்துவச் செலவிற்காகத் தனது சொந்தச் சேமிப்பைப் பயன்படுத்துவதைக் கண்டான். அவர் திருடவில்லை, மாறாகத் தனது சொந்தப் பணத்தைச் செலவழித்துக் கொண்டிருந்தார்.
மன்னர் மாறன் சொன்ன உண்மையை அறிந்து, சோமுவை விடுவித்தார். கதிரின் பொய்க்கூற்றை அறிந்து மன்னர் அவனுக்குக் கடும் தண்டனை வழங்கினார். உண்மையைச் சரிபார்க்காமல் எடுத்த முடிவு சோமுவின் மானத்தையும், மன்னரின் நம்பிக்கையையும் பாதித்திருக்கும் என்பதை மன்னர் உணர்ந்தார்.
