சோழ தேசத்தின் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு புத்திசாலி இளைஞன் இருந்தான். அவன் அரசனிடம் ரகசியத் தகவல்களைத் தரும் ஒரு ஒற்றனாகப் பணியாற்றி வந்தான். ஒருமுறை, நாட்டின் எல்லைப் பகுதியில் எதிரிகள் திரண்டு வருவதை மாறன் கண்டறிந்தான். இந்தத் தகவலை அரசனிடம் சொல்லும் முன், மாறன் ஒரு சிறிய தவறு செய்தான். அரசவை கூட்டத்தில், மற்ற அமைச்சர்கள் முன்னிலையில், மாறனைப் புகழ்ந்து பேசினான். 'மாறன் எவ்வளவு திறமையானவன்! இவன் சொல்வது எப்போதும் உண்மை!' என்று அரசால் பொதுவாகப் பாராட்டப்பட்டதும், மாறன் ஒரு முக்கியமான ரகசியத் திட்டத்தைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினான்.
அரசவை முழுவதும் அமைதி நிலவியது. ஆனால், அந்தப் புகழ்ச்சியால் மாறன் சற்றுத் தளர்ந்து போனான். அவன் அரசனிடம் சொல்ல வேண்டிய மிக முக்கியமான பாதுகாப்புத் திட்டத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது, அவனது முகபாவனைகளும், அவன் காட்டிய உற்சாகமும், அவன் அரசருக்குச் செய்துகொண்டிருந்த அந்தப் புதிய மரியாதையும் மற்றவர்களுக்கு ஒரு சிக்னலாக மாறிவிட்டது. மாறன் ஒரு ரகசியத் தகவலைச் சொல்லத் தொடங்கினான், ஆனால் அவன் அதைச் சொல்லும் விதம், அவன் எதை மறைக்கப் போகிறான் என்பதையும், அரசரின் பலவீனமான திட்டத்தையும் மற்றவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தியது.
அரசனைத் தூய விவேகமுள்ள ஒரு முதிய அமைச்சர் எச்சரித்தார்: 'மன்னா, ஒரு ஒற்றனைப் புகழ்ந்து மற்றவர்கள் முன்னிலையில் பேசாதீர்கள். நாம் அவனுக்குக் கொடுக்கும் அந்தப் பாராட்டு, அவன் கையில் இருக்கும் நமது ரகசியங்களை எதிரிகளிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஆயுதமாக மாறிவிடும்.' அரசர் தன் தவறை உணர்ந்தார். ரகசியத் தகவல்களைத் தரும் நபர்களைத் தனிமையில் சந்திப்பதே பாதுகாப்பானது என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார். அன்று முதல், ரகசியத் தகவல்கள் அனைத்தும் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன், தனிமையில் மட்டுமே பரிமாறப்பட்டன.
