குடும்பத்தின் தூண்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற இளைஞன் தன் வயதான பெற்றோருடன் வாழ்ந்து வந்தான். அந்தக் கிராமத்தில் ஒரு பெரிய வறட்சி ஏற்பட்டது. மற்ற இளைஞர்கள் அனைவரும் வேலை தேடி நகரத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள் அல்லது வசதியான வாழ்க்கையைத் தேடித் தப்பித்துச் சென்றார்கள். ஆனால் கதிர் மட்டும் அங்கேயே தங்கிவிட்டான். அவனது தந்தை உடல்நலக்குறைவாக இருந்ததால், குடும்பத்தின் வருமானம் முற்றிலும் நின்றுவிட்டது. கதிர் தன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடுவதையோ அல்லது ஓய்வெடுப்பதையோ விட, கடினமான விவசாய வேலைகளையே தேர்ந்தெடுத்தான். வெயில் காலத்திலும், மழையிலும் அவன் வயலில் உழைத்தான். மற்றவர்கள் 'ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறாய்?' என்று கேட்டபோது, 'என் குடும்பத்தின் கண்ணீரைத் துடைக்க இந்த உழைப்புதான் வழி' என்று புன்னகையுடன் கூறினான். அவனது விடாமுயற்சியால், வறட்சியையும் தாண்டி அவன் நிலம் செழித்தது. கதிரின் உழைப்பால் அவனது பெற்றோர் பசியின்றி வாழ்ந்தனர். கதிர் வெறும் ஒரு இளைஞனாக மட்டும் இருக்கவில்லை; தன் குடும்பத்தை தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒரு வலிமையான தூணாக மாறினான்.