ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் ஒரு சிறிய மரம் வளர்க்கும் தொழிலைச் செய்து வந்தான். மாறன் மிகவும் கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அவனிடம் அதிக பணம் இல்லை. அவனது நண்பன் கதிர், குறுக்கு வழியில் பணம் சம்பாதிப்பவன். ஒருமுறை, கதிர் ஒரு பெரிய பணப்பையைத் தற்செயலாகக் கண்டெடுத்தான். அதில் நிறையப் பணம் இருந்தது. 'மாறன், இதை நாம் யாருக்கும் தெரியாமல் வைத்துக்கொண்டால் நாம் கோடீஸ்வரன் ஆகலாம்!' என்று கதிர் கூறினான்.
மாறன் யோசித்தான். அவனது மனம் ஒருபுறம் வறுமையைப் பார்த்து வருந்தியது, மறுபுறம் நேர்மையைப் போற்றியது. இறுதியில், அவன் அந்தப் பணத்தை உரியவரிடம் ஒப்படைக்க முடிவு செய்தான். அந்தப் பணத்தின் உரிமையாளர் ஒரு பெரிய வணிகர். மாறனின் நேர்மையைக் கண்டு வியந்த வணிகர், அவனுக்கு ஒரு பெரிய தோட்டத்தில் வேலை கொடுத்தார். மாறன் அந்தத் தோட்டத்தில் மிகச் சரியாகப் பணியாற்றி, காலப்போக்கில் ஒரு சிறந்த தோட்டக்காரனாக உயர்ந்தான். அவன் நேர்மையாகச் சேர்த்த செல்வத்தால், அவனது வாழ்க்கை வசதியானது. அதுமட்டுமல்லாமல், அவன் செய்த நற்செயல்களால் ஊரார் அவனுக்கு மதிப்பளித்தனர். அவனிடம் செல்வம் இருந்தது, அதே சமயம் அவன் வாழ்ந்த வாழ்க்கை மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும், மன அமைதியுடனும் இருந்தது. நேர்மையான முறையில் சேர்த்த செல்வம், மனிதனுக்குத் தேவையான மகிழ்ச்சியையும் நற்பெயரையும் தானாகவே கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது என்பதை மாறன் உணர்ந்தான்.
