ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கவின் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் எதையும் யோசிக்காமல் உடனே முடிவெடுக்கும் குணம் கொண்டவன். ஒரு நாள், அவனது பள்ளியில் ராகுல் என்ற புதிய மாணவன் வந்தான். ராகுல் மிகவும் வசதியானவன் போலவும், கலகலப்பானவன் போலவும் தெரிந்தான். கவின் அவனது பேச்சில் மயங்கி, முதல் நாளிலேயே அவனைக் தனது சிறந்த நண்பனாக அறிவித்துக் கொண்டான்.
மற்ற மாணவர்கள், 'ராகுல் எப்படிப்பட்டவன் என்று தெரியாமல் ஏன் இவ்வளவு நெருக்கமாகப் பழகுகிறாய்?' என்று கேட்டனர். ஆனால் கவின், 'அவன் மிகவும் நல்லவன், அவனிடம் எவ்வித குறையும் இல்லை' என்று கூறி அவர்களைக் கடந்து சென்றான். ராகுல் கவினின் விளையாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் பாடப் புத்தகங்களை அடிக்கடி எடுத்துக்கொண்டான், ஆனால் அவற்றைச் சரியாகப் பராமரிக்கவில்லை.
ஒரு நாள், கவினின் மிகவும் பிடித்தமான வண்ணமயமான ஓவியத் தொகுப்பு காணாமல் போனது. ராகுல் அதைத் தற்செயலாகத் தனது பையில் வைத்துவிட்டதாகக் கூறிவிட்டு, கவினின் முன்னிலையிலேயே அதைத் தொலைத்துவிட்டதாகக் கூறினான். கவின் அவனைக் குற்றஞ்சாட்டாமல் மன்னித்துவிட்டான். ஆனால், சில நாட்களிலேயே ராகுல் கவினின் மற்ற நண்பர்களிடமும், ஆசிரியரிடமும் கவினைப் பற்றித் தவறாகப் பேசத் தொடங்கினான். கவின் உண்மையான நண்பனைத் தேடினான், ஆனால் அவனது அவசர நட்பு அவனுக்குத் தனிமையையும் வருத்தத்தையும் மட்டுமே தந்தது.
கவின் தனது தவறை உணர்ந்தான். ஒருவரை நண்பனாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன், அவர்களின் குணத்தையும் நேர்மையையும் நன்கு ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும் என்பதை அவன் கற்றுக்கொண்டான்.
