நடிப்பான நட்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன். அவனது நண்பன் ரவி, எப்போதும் கவினிடம் மிக நெருக்கமாக இருப்பான். 'கவின், நீ இல்லாமல் என்னால் இருக்க முடியாது! நீ சொல்வதைத்தான் நான் செய்வேன்' என்று ரவி அடிக்கடி சொல்வான். கவினிடம் ரவி காட்டும் அன்பு பார்ப்பதற்கு மிகத் தூய்மையாகத் தெரிந்தது. ஆனால், ரவிக்கு மற்றவர்களை ஏமாற்றுவதும், பொறாமைப்படுவதும் இயல்பாக இருந்தது. ஒருமுறை, கவின் தனது சேமிப்புப் பணத்தை ஒரு உண்டியலில் வைத்திருந்தான். ரவி அதைத் தெரியாமல் பார்த்துவிட்டான். அடுத்த சில நாட்களில், ரவி கவினிடம் மிகவும் நெருக்கமாகி, 'உன் பணத்தை நான் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கிறேன்' என்று கூறி அதைத் திருடிக்கொண்டான். கவின் அதிர்ச்சியடைந்தான். ரவியின் அன்பு வெறும் நடிப்பு என்பதை அவன் உணர்ந்தான். ரவியுடன் பேசுவதையும் பழகுவதையும் கவின் மெல்லக் குறைத்துக் கொண்டான். முதலில் கவினுக்கு வருத்தமாக இருந்தாலும், காலப்போக்கில் அவன் நிம்மதியைக் கண்டான். ரவி போன்ற பண்பில்லாதவர்களுடன் நெருக்கமாவது ஆபத்தானது என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.