கரிகாலனின் தவறான முடிவு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருந்தது; எதையும் யோசிக்காமல் அவசரப்பட்டு முடிவெடுப்பது. அவனது நண்பன் மாறன் எப்போதும் பொறுமையாகவும், நிதானமாகவும் இருப்பான். ஒரு நாள், கிராமத்து சந்தையில் ஒரு பெரிய வியாபாரி ஒரு பழைய மரப்பெட்டியைக் கொண்டு வந்தான். அந்தப் பெட்டிக்குள் விலைமதிப்பற்ற பழமையான மணிகள் இருப்பதாகச் சொன்னான். கரிகாலன் அந்தப் பெட்டியைப் பார்த்தவுடன், 'இதை இப்போதே வாங்கினால் நாம் பெரிய பணக்காரர்களாகிவிடலாம்!' என்று உற்சாகமடைந்தான். மாறன் சொன்னான், 'கரிகாலன், அவசரப்படாதே. அந்தப் பெட்டி ஏன் இவ்வளவு மலிவாகக் கிடைக்கிறது என்று யோசித்துப் பார். முதலில் பெட்டியின் உள்ளே இருப்பதைச் சரியாகப் பார்ப்போம்.' ஆனால் கரிகாலன் அவன் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. 'நீ பயந்தாங்கொள்ளி!' என்று கூறிவிட்டு, தனது சேமிப்புப் பணத்தையெல்லாம் கொடுத்து அந்தப் பெட்டியை வாங்கினான். பெட்டியைத் திறந்து பார்த்தபோது, உள்ளே வெறும் களிமண் உருண்டைகள் மட்டுமே இருந்தன. கரிகாலன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனான். அவன் தன் பணத்தை இழந்துவிட்டான், அதே சமயம் அந்தப் பெட்டியில் உண்மையான மணிகள் இருந்திருந்தால் அவனுக்குக் கிடைத்த லாபத்தையும் அவன் இழந்துவிட்டான். அன்று தான் கரிகாலன் உணர்ந்தான், அவசரப்பட்டுத் தவறான முடிவெடுப்பது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் என்று. அவன் மாறனிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, இனிமேல் எதையும் யோசித்துச் செய்வதாக உறுதியளித்தான்.