அறிவுக் கனி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தனர். இருவரும் சேர்ந்து ஒரு பெரிய ஆப்பிள் தோட்டம் வளர்க்கத் தொடங்கினர். கதிர் மிகவும் பொறுப்பானவன், ஆனால் மாறன் சற்று கவனக்குறைவானவன். தோட்டம் வளரும்போது, கதிர் செடிகளுக்குத் தேவையான நீர் மற்றும் உரங்களைச் சரியாகக் கொடுத்தான். ஆனால் மாறன், 'இவ்வளவு வேலை தேவையில்லை, அப்படியே விட்டுவிடலாம்' என்று அலட்சியமாக இருந்தான். ஒருமுறை, ஒரு பெரிய பூச்சித் தாக்குதல் வந்தபோது, மாறன் அதைச் சரிசெய்யாமல் அப்படியே விட்டுவிட்டான். இதனால் கதிர் வளர்த்த பல செடிகள் அழிந்துவிட்டன. கதிர் மிகுந்த வருத்தமடைந்தான். மாறன் தன் தவறை உணராமல், 'பரவாயில்லை, அடுத்த முறை பார்த்துக்கொள்ளலாம்' என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான். கதிர் அப்போது ஒரு முடிவெடுத்தான். மாறன் ஒரு வேலையைத் தொடங்கி, அதைச் சரியாகச் செய்யாமல் அழிவுக்குக் கொண்டு வரும்போது, அவனது நட்பு விடையில்லை, அவன் ஒரு பகைவன் என்று கதிர் உணர்ந்தான். கதிர் மாறனிடம் பேசாமல் விலகிச் சென்றான். ஒரு வேலையைத் தொடங்கி அதைச் சரியாகச் செய்யாமல் பாழாக்கும் நண்பனைத் தவிர்ப்பதே சிறந்தது என்று கதிர் புரிந்துகொண்டான்.