ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் மற்றும் முகில் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் எப்போதும் ஒன்றாகவே விளையாடுவார்கள். ஒரு நாள், ஒரு சிறிய விளையாட்டுப் போட்டியில் கவின் வெற்றி பெற்றான். முகில் இதனால் மிகுந்த வருத்தமடைந்தான். அடுத்த நாள், முகில் வேண்டுமென்றே கவினின் விளையாட்டுப் பொருட்களை மறைத்து வைத்துவிட்டான். கவின் தேடித் தேடித் tired ஆகிவிட்டான். முகில் இதைப் பார்த்து மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டான். 'இது ஒரு விளையாட்டுதான், கவினைச் சங்கடப்படுத்தினால் எவ்வளவு ஜாலியாக இருக்கும்!' என்று நினைத்தான்.
ஆனால், கவின் சோகமாக அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தபோது முகிலின் சிரிப்பு மறைந்து போனது. கவின் விளையாட முடியாமல் கண்ணீருடன் அமர்ந்திருந்தான். முகில் தன் தவறை உணர்ந்தான். விளையாட்டு என்ற பெயரில் கூட ஒருவரை காயப்படுத்துவது அல்லது வெறுப்படையச் செய்வது எவ்வளவு தவறானது என்பதை அவன் புரிந்துகொண்டான். அவன் மெதுவாகச் சென்று கவினிடம் மன்னிப்பு கேட்டான், மறைத்து வைத்த பொருட்களைத் திருப்பிக் கொடுத்தான். அன்று முதல் அவர்கள் மீண்டும் உண்மையான நண்பர்களாக மாறினார்கள்.
