அன்பால் வென்ற விமல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் விமல் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குக் கீழே இருந்த வயலில் வேலை செய்யும் ரவி என்ற சிறுவன் என்றால் கொள்ளை ஆசை. ரவி எப்போதும் விமலைக் கிண்டல் செய்வான், அவனது விளையாட்டுப் பொருட்களைப் பிடுங்கிக் கொள்வான். இதனால் விமலுக்கு ரவியின் மேல் மிகுந்த கோபம் இருந்தது. ஒரு நாள், விமல் தனது புதிய வண்ணமயமான வண்டியைத் தள்ளிக் கொண்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அப்போது ரவி ஓடி வந்து, விமலின் வண்டையைத் தள்ளிவிட்டு, அதைத் தூரக் குப்பையில் வீசினான். விமல் அழத் தொடங்கினான். ஆனால், அவன் ரவியிடம் சண்டையிடவில்லை. அடுத்த வாரம், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. அப்போது ரவி தனது புதிய காலணியை அணிந்து வந்திருந்தான். எதிர்பாராத விதமாக, ரவி ஓடும்போது ஒரு கல்லில் தடுக்கி விழுந்தான். அவனது காலணி ஒரு பள்ளத்தில் விழுந்துவிட்டது. மற்ற சிறுவர்கள் ரவியைப் பார்த்துச் சிரித்தனர். ஆனால், விமல் ஓடிச் சென்று ரவியின் கையைப் பிடித்துத் தூக்கிவிட்டான். ரவியின் காலணியையும் எடுத்துத் தந்து, அவனது காயத்திற்குத் தன் கைக்குட்டையால் மருந்து போட்டான். ரவி அதிர்ச்சியடைந்தான். 'நான் உன்னை எவ்வளவு துன்புறுத்தினேன், ஆனால் நீ எனக்கு ஏன் உதவுகிறாய்?' என்று கேட்டான். விமல் சிரித்துக்கொண்டே, 'நீ என் நண்பனாக இல்லாவிட்டாலும், நீ என் சக மாணவன், உனக்குத் துன்பம் வரும்போது நான் உதவ வேண்டும் இல்லையா?' என்றான். அந்த ஒரு செயலால் ரவியின் இதயம் மாறியது. அன்று முதல் ரவி விமலின் மிகப்பெரிய நண்பனாக மாறினான். அவர்கள் இருவரும் எப்போதும் இணைந்தே விளையாடத் தொடங்கினர்.