ஒரு அடர்ந்த காட்டில் கரிகாலன் என்ற ஒரு சிங்கம் வாழ்ந்து வந்தது. கரிகாலன் மிகவும் தைரியமானது. ஒருமுறை, ஒரு சிறு நரி கரிகாலனைப் பார்த்து, "உன்னை நான் கொன்றுவிடுவேன்!" என்று கத்தியது. கரிகாலன் சிரித்தது. "என்னைத் தாக்கத் துணிச்சல் வேண்டுமே, நீ ஒரு சிறிய நரி" என்று கூறிவிட்டுத் தன் பாதையில் சென்றது. கரிகாலனுக்கு அந்த நரியின் மிரட்டல் பயத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
சில நாட்கள் கழித்து, அதே நரி மிகவும் பணிவாக கரிகாலனிடம் வந்தது. "அரசே, நீங்கள் எவ்வளவு கம்பீரமாக இருக்கிறீர்கள்! நாம் நண்பர்களாக இருக்கலாம்" என்று கூறி, கரிகாலனின் அருகில் அமர்ந்தது. கரிகாலனும் அதை ஏற்றுக்கொண்டது. நரி தினமும் கரிகாலனுடன் விளையாடியது, அவனுக்குத் தெரிந்த ரகசியங்களை கேட்டது, அவனது உணவுப் பழக்கம் மற்றும் பலவீனங்களைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டது.
ஒரு நாள், காட்டில் வேட்டைக்காரர்கள் வலை விரித்திருந்தபோது, கரிகாலன் தெரியாமல் அதில் சிக்கிக்கொண்டது. அப்போது அந்த நரி, கரிகாலனைத் தப்பிக்க வைக்க முயலவில்லை; மாறாக, வேட்டைக்காரர்கள் வரும் வழியைச் சத்தமாகச் சொல்லி கரிகாலனைத் திடுக்கிட வைத்தது. கரிகாலன் அப்போதுதான் உணர்ந்தது: எதிரி கத்தியால் தாக்கினால் வலிக்கும், ஆனால் எதிரி நண்பனைப் போல வந்தால் அதுவே அழிவைத் தரும். நரியின் போலி நட்பு கரிகாலனைப் பெரிய ஆபத்தில் தள்ளியிருந்தது.
