அன்பு மலரட்டும், அகந்தை மறையட்டும்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் சோமு என்ற சிறுவனும், அவனது தந்தை பெரியவர் மாணிக்கமும் வாழ்ந்து வந்தனர். மாணிக்கம் அந்த ஊரில் மிகவும் மதிக்கப்படும் ஒரு பெரிய மனிதர். ஒருமுறை, அந்த ஊருக்குப் புதிய வரவாகத் தர்மன் என்ற ஒரு வணிகர் வந்தார். தர்மன் மிகவும் செல்வந்தர், ஆனால் அவருக்குத் தான் மட்டுமே உயர்ந்தவர் என்ற கர்வம் அதிகம். அவர் கிராமத்து மக்களிடம் பேசும்போது, அவர்களின் எளிமையைக் கேலி செய்தார். ஒருநாள், மாணிக்கத்தின் குடும்பம் அவர்களுக்கு ஒரு சிறிய உதவி செய்ய முன்வந்தது. ஆனால், தர்மன் மிகவும் கர்வத்துடன், 'உங்களைப் போன்ற ஏழைகளிடம் உதவி தேவையா?' என்று ஏளனமாகப் பேசினார். மாணிக்கம் அமைதியாக இருந்தார், ஆனால் அவரது கண்கள் ஒரு விஷயத்தை உணர்ந்தன. மாணிக்கம் தன் நண்பர்களிடமும், ஊர் மக்களிடமும் தர்மனின் இந்தத் தவறான நடத்தையைப் பற்றிப் பேசினார். தர்மன் தனது அதிகாரத்தையும் பணத்தையும் வைத்துக்கொண்டு எப்போது வேண்டுமானாலும் தன்னைத் தாழ்த்திவிடலாம் என்று நினைத்தார். ஆனால், கிராம மக்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து, தர்மனின் வணிகப் பாதையைத் தடுத்தனர், அவரோடு எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ள மறுத்தனர். தர்மன் எவ்வளவுதான் முயற்சி செய்தாலும், மக்களின் அன்பையும் ஆதரவையும் இழந்து, இறுதியில் அந்த ஊரை விட்டுத் தனிமையில் வெளியேற வேண்டியதாயிற்று. ஒரு பெரிய மலையைப் போன்ற உறுதியான மனதைக் கொண்ட மக்கள் ஒரு முடிவெடுத்தால், எவ்வளவு பெரிய அதிகாரமும் மண்ணோடு மண்ணாகிவிடும் என்பதை தர்மன் உணர்ந்தான்.