ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற இளைஞன் தன் தந்தை சோமுடன் வசித்து வந்தான். சோமு ஒரு கடின உழைப்பாளி, தன் மகன் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்று நிறையச் சேமித்து வைத்திருந்தார். ஆனால், கதிர் மெல்ல மெல்ல தவறான பாதையில் சென்றான். ஊரில் நடக்கும் சூதாட்டக் கூட்டங்களில் அவன் அதிக நேரம் செலவிடத் தொடங்கினான்.
ஆரம்பத்தில், சிறு தொகையை வென்று மகிழ்ச்சி அடைந்த கதிர், பிறகு பெரிய தொகையைத் தேடிப் போனான். ஒரு நாள், அவன் தன் தந்தையின் சேமிப்புப் பணத்தையெல்லாம் சூதாட்டத்திற்காக எடுத்துச் சென்றான். 'இன்னொரு முறை விளையாடினால் எல்லாம் திரும்பக் கிடைத்துவிடும்' என்ற பிடிவாதத்தில் அவன் இருந்தான்.
சில நாட்களில், கதிரின் கையில் ஒரு பை கூட மிஞ்சவில்லை. அவன் விளையாடிய இடமும், அந்தப் பகடைக்காய்களும் அவனுக்குத் துயரத்தையே தந்தன. சோமுவின் முகம் வாடியதைக் கண்ட கதிர், தான் செய்த தவறை உணர்ந்தான். சூதாட்டத்தின் மீதான அந்தத் தீராத ஆசை, தன் குடும்பத்தையே வறுமையில் தள்ளியதை அவன் கண்டான். கதிர் அந்தப் பழக்கத்தை முழுமையாகத் துறந்து, மீண்டும் கடினமாக உழைக்கத் தொடங்கினான். மெல்ல மெல்ல அவன் தன் குடும்பத்தின் மகிழ்ச்சியை மீட்டெடுத்தான்.
