ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு மருத்துவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் மிகவும் பொறுப்பானவர். ஒரு நாள், அந்த ஊரின் பெரியவர் வேலு மாமாவுக்குத் திடீரென்று உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனது. வேலு மாமாவுக்குத் தலைவலியும், உடல் சோர்வும் இருந்தது. ஊர் மக்கள் அனைவரும், 'அவருக்குக் காய்ச்சல் தான், உடனே இந்த மூலிகையைத் தாருங்கள்' என்று அவசரப்பட்டார்கள்.
ஆனால் மாறன் அவசரப்படவில்லை. அவர் முதலில் வேலு மாமாவிடம் பேசினார். 'மாமா, இந்த வலி எப்போது தொடங்கியது? நீங்கள் சாப்பிட்ட உணவில் ஏதேனும் மாற்றம் உண்டா? தூக்கம் சரியாக இருந்ததா?' என்று கேட்டார். வேலு மாமா யோசித்தார். 'நான் கடந்த சில நாட்களாக அதிக வேலைப்பளுவினால் சரியாகத் தூங்கவில்லை, அப்புறம் அந்தப் புதிய மசாலா உணவைச் சாப்பிட்டேன்' என்றார்.
மாறன் உடனே நோயின் தன்மையை (தலைவலி), அதன் காரணத்தை (தூக்கமின்மை மற்றும் உணவு) ஆராய்ந்தார். பிறகு, வெறும் மருந்து மட்டும் கொடுக்காமல், வேலு மாமாவுக்குத் தேவையான ஓய்வு, சரியான உணவு மற்றும் ஒரு மென்மையான மருந்தையும் சேர்த்துப் பரிந்துரைத்தார். சில நாட்களில் வேலு மாமா குணமடைந்தார். 'மருந்து மட்டும் போதாது, நோயின் வேரைத் தேடிப் பிடிக்க வேண்டும் என்று நீ நிரூபித்துவிட்டாய் மாறன்!' என்று வேலு மாமா நெகிழ்ச்சியுடன் பாராட்டினார்.
