ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் ஏழ்மையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன், ஆனால் அவனது பண்புகள் உயர்ந்தவை. ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவின் போது, கரிகாலன் ஒரு அழகான தங்கச் சங்கிலியைத் தரையில் கிடப்பதைப் பார்த்தான். அதை எடுத்துக்கொண்டு சென்றால் அவன் குடும்பத்தின் வறுமை நீங்கிவிடும் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. ஆனால், அடுத்த கணமே அவனது மனசாட்சி அவனைத் தடுத்தது. 'பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்படக்கூடாது' என்ற அவனது தந்தை சொன்ன அறிவு அவனுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.
அவன் அந்தச் சங்கிலியை எடுத்துக்கொண்டு, அந்தச் சங்கிலியின் உரிமையாளரான பெரியவர் மாணிக்கத்திற்குச் சென்றான். மாணிக்கம் அந்தச் சங்கிலியைத் தொலைத்துவிட்டு மிகவும் வருத்தத்தில் இருந்தார். கரிகாலன் அதை அவரிடம் ஒப்படைத்தபோது, மாணிக்கத்தின் கண்களில் மகிழ்ச்சி மின்னியது. கரிகாலனின் நேர்மையைக் கண்டு வியந்த மாணிக்கம், அவனது குடும்பத்தின் கல்விச் செலவை ஏற்றுக் கொள்ள முன்வந்தார். கரிகாலன் தனது ஒழுக்கத்தாலும், வாய்மையாலும், அடக்கத்தாலும் ஒரு உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்.
