ஒரு காலத்தில், ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு பெரியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் மிகவும் மரியாதைக்குரியவர்; அவர் பேசும் வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் மற்றவர்களுக்குப் பாடமாக இருக்கும். அவருடைய குடும்பம் பல தலைமுறைகளாக நேர்மையாகவும், கௌரவமாகவும் வாழ்ந்து வந்தது. ஆனால், அவருடைய மகன் ரவிக்கு ஒரு தீய பழக்கம் இருந்தது. அவனுக்குத் தேவையில்லாத ஆடம்பரப் பொருட்கள் மீது மிகுந்த ஆசை.
ஒருமுறை, ரவி ஒரு பெரிய வணிகரிடம் சென்று, 'என்னிடம் இப்போது பணம் இல்லை, ஆனால் அடுத்த மாதம் நிச்சயம் கொடுத்துவிடுகிறேன்' என்று கூறி, அதிக வட்டிக்குக் கடன் வாங்கினான். அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு ஆடம்பரமான உடைகளையும், நகைகளையும் வாங்கினான். கிராமத்தினர் ரவியைப் பார்த்து வியந்தனர். ஆனால், அடுத்த மாதம் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத நிலை வந்தபோது, ரவி பதற்றமடைந்தான்.
வட்டித் தொகையைச் செலுத்த முடியாமல் போனதால், ரவி மற்றவர்களிடம் கையேந்த வேண்டியதாயிற்று. ஒரு காலத்தில் கௌரவமாகப் பேசிய ரவி, இப்போது பணத்திற்காகத் தாழ்வாகப் பேச வேண்டிய சூழலுக்குத் தள்ளப்பட்டான். அவனுடைய அந்தத் தவறான ஆசையினால், அவனது குடும்பத்தின் நீண்ட காலப் புகழும், அவனது பேச்சின் மாண்பும் ஒரே நொடியில் அழிந்து போனது. ரவி தன் தவறை உணர்ந்து அழுதான். ஆனால், இழந்த கௌரவத்தை மீண்டும் பெறுவது எளிதல்ல என்று அவனுக்குப் புரிந்தது.
