ஒரு காலத்தில், சோமு என்ற இளைஞன் தன் தாய் மீனாட்சியுடன் ஒரு பெரிய வீட்டில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தான். சோமு ஒரு பெரிய வணிகராக இருந்தான், அதனால் அந்த ஊரிலேயே அவனுக்குப் பெரும் மரியாதை இருந்தது. ஆனால், ஒரு தவறான வணிக முடிவால் சோமுவின் சொத்துக்கள் அனைத்தும் பறிபோயின. அவன் ஒரு காலத்தில் இருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான வாழ்க்கையிலிருந்து முற்றிலும் மாறி, ஒரு சிறிய குடிசைக்குத் தள்ளப்பட்டான்.
ஒரு நாள், சோமு தன் தாயைப் பார்க்கச் சென்றான். மீனாட்சி இப்போது ஒரு வசதியான குடும்பத்துடன் பழகிப் பழகி, அந்தப் பழைய நினைவுகளைத் தவிர்த்துவிட்டாள். சோமுவின் அழுக்கு ஆடைகளையும், அவன் முகத்தில் தெரிந்த வறுமையையும் பார்த்ததும், அவளது கண்கள் ஒரு நிமிடம் தயங்கியன. அவள் அவனைத் தன் மகன் என்று அன்போடு அணைத்துக் கொள்ளவில்லை; மாறாக, ஒரு அறிமுகமில்லாத அந்நியனைப் பார்ப்பது போல, 'நீ ஏன் இங்கே வந்தாய்?' என்று தயக்கத்துடன் கேட்டாள். சோமுவின் இதயம் உடைந்தது. தன் தாயே தன்னை ஒரு அந்நியனைப் போலப் பார்ப்பதை அவனால் நம்ப முடியவில்லை. பணமும் புகழும் போனவுடன், உறவுகளும் கூடத் தூரம் போவதை அவன் உணர்ந்தான்.
